Can Maden’in karışık teknik eserlerinden yola çıkarak suluboya, mürekkep ve kolajın katmanlarını; malzeme, kuruma ve kompozisyon ilişkisini keşfedin.
Islak ve kuru katmanları taşıyabilecek kâğıt seçimi sürecin temelidir. Suluboya saydam ton alanları oluştururken mürekkep jestleri ve yapısal çizgileri belirginleştirir. İlk renk katmanlarından sonra eklenen kolaj, yüzeye farklı bir doku ve yoğunluk kazandırır.
Kuruma aralıkları kompozisyonun gelişmesine zaman tanır. Suluboya atmosferi kurar, mürekkep çizgileri netleştirir, kolaj ise dokunsal bir karşıtlık yaratır. Islak ve kuru aşamalar arasındaki bu ritim, yüzeyin okunabilirliğini korurken derinlik ve yumuşak geçişler sağlar.
Geniş ve açık suluboya alanları yoğun kolaj kümelerini dengeler. Mürekkep çizgileri bakışı kâğıt üzerinde yönlendirir; doğal dokuları ve İstanbul’un kent ritmini çağrıştıran bir hareket duygusu yaratır.
Suluboya ışıklı bir atmosfer, mürekkep yapı, kolaj ise dokunsal bir ayrıntı sağlar. Bu birliktelik soyutlama ile figürü çağrıştıran biçimler arasında katmanlı bir anlatım kurabilir.
Dayanıklılık kâğıda, yapıştırıcıya ve eklenen malzemelere bağlıdır. Belirli bir eserin malzemeleri ve korunması için atölyeden bilgi isteyin.
Üst üste gelen saydam renk alanları, seçilmiş mürekkep çizgileri ve kolaj parçalarının yarattığı gölgeler yüzeyde mekânsal bir gerilim oluşturur.